"Je kunt wel denken dat je een groot licht bent maar ook de hoogste lantaarn kan niet voorkomen dat de kleinste hond er tegenaan pist"
Onbekend
Ik vind het best wel spannend, nu we afscheid hebben genomen van Bart Verreijt en we in een pastorloos tijdperk terecht komen. Welke weg slaan we in als SFX-geloofsgemeenschap de komende jaren. We moeten leren op eigen benen te staan en onze verantwoordelijkheid nemen. De vele werkgroepen verrichten goed werk, vele talenten worden benut. Daar ben ik blij om en dat geeft mij vertrouwen voor de toekomst. Daarnaast is onze parochie goed georganiseerd. Soms hoor ik ook echter ook geluiden dat wij in onze gemeenschap echte leiders missen. Misschien moeten we hier iets anders naar kijken: wij laten ons immers inspireren door de Heer zelf en vertrouwen op de werking van de Heilige Geest: onze leidsman. Hij wil ons aansporen en het vuur in ons brandend houden zodat we gaan getuigen van de hoop die leeft in ons hart. Een oproep hierbij ons te oefenen om ons eigen ego wat meer af te leggen en ons door Hem te laten inspireren. Voor mij als lid van de pastoraatgroep zie ik dan een visioen van een gemeenschap waarin naast de zondag ook in de weekdagen mensen welkom zijn.
Een plaats voor ontmoeting tussen ouderen en gezinnen, waar kinderen kennis maken met het verhaal van God met de mensen. Waar mensen aan de rand van de samenleving op verhaal kunnen komen. Met zondagse vieringen waarmee wij ook mensen buiten onze eigen kring bereiken en waarin zij geraakt en geroerd worden. Vieringen waarin we ons onderling verbondenheid weten, maar minsten zo sterk verbonden voelen met Hem. Vanuit die verbondenheid komt de vraag naar leiders in een heel ander licht te staan.
Jack Korndorffer
Lid pastoraatgroep
"Je kunt wel denken dat je een groot licht bent maar ook de hoogste lantaarn kan niet voorkomen dat de kleinste hond er tegenaan pist"
Onbekend