De Jongerenwoorddienst op stap

verslag van 16 mei

 Jongeren Woord Dienst bijeenkomst 16 mei 2010

Zondag 16 mei was een zondag vol bedrijvigheid voor jongere en oudere kinderen.

De kinderen die hun eerste communie zullen doen op 6 juni waren er. De normale KinderWoordDienst was ook in de pastorie.

De Jongeren Woord Dienst werd in de Hoor- en Leerzaal gehouden.

We lezen dan eerst uit de Schrift. Hiervoor gebruiken we "Land onder de regenboog"van Nico ter Linden. We lazen over de wanhoop van Abraham. Hij kon niet slapen en ging daarom zijn tent uit. Kijkend naar de sterren ging hij in gesprek met God. Al zijn zorgen uitte hij en toen werd hij stil. Daar werd hij anders van. Abraham kreeg weer vertrouwen in de toekomst. Zou het toch mogelijk zijn: nageslacht, talrijk als de sterren aan de hemel?

Bidden

Abraham was zo aan het bidden. Door te bidden kun je anders worden.

Wij baden toen met elkaars handen vast, maar naar binnen gekeerd door onze ogen te sluiten, het Onzevader.

Over bidden valt veel te zeggen. Hoe je bidt is heel persoonlijk en de meeste mensen doen het liever in stilte, alleen, net als Abraham.

Erover praten is niet zo gemakkelijk. In het geloofskoffertje "Het geheim van het vuur" zit een waxinelichtjes houder, waarop staat "Licht van: troost, inspiratie, dank en verlangen". Bidden kan gaan over verdriet en troost zoeken, over vragen om inspiratie, over danken: voor je leven, het eten, de hele schepping, en over verlangen naar..... De jongeren kregen een aantal gebedenboekjes waarin ze bij één van de vier woorden een gebed konden zoeken. Ieder zocht in stilte. Het gekozen gebed werd daarna voorgelezen en de jongere legde uit waarom het gekozen woord erbij hoort.

Een voorbeeld: een bewerking van het Zonnelied van Franciscus van Assisi hoort bij troost, volgens Nadine. De zin: "dank u zelfs voor zuster dood, die ons terugdraagt in uw schoot" vond ze troostend. Vooral als ze aan haar opa dacht. En, zo zegt Augustinus een bisschop uit de 5e eeuw: zingen kan ook bidden zijn, "zingen is dubbel bidden"!

Catharijneconvent

Na de viering dronken we wat achter in de kerk en we stapten op onze fietsen, op weg naar het station, met de trein naar Utrecht om het Catharijneconvent te bezoeken. We troffen het erg met het weer, zonnig en droog. Zodoende konden we buiten ons brood opeten in het binnenhofje naast de Domkerk. De kinderen wilden even verstoppertje spelen op het Domplein en Bert Koning moest zoeken. Na deze "pauze" zochten we onze bestemming op.

Het Catharijneconvent bestaat al vanaf de vijftiende eeuw. Het was een klooster en nu is het een museum voor Christelijke kunst en cultuur. Eerst bekeken we een korte film. Boven is er voor kinderen van 4 tot 100 een aparte tentoonstelling:" Feesten, weet wat je viert." Daar hoort een boekje bij met opgaven en vragen. Antwoorden zijn in het museum te vinden en soms moest er een soort computerspelletje worden gespeeld om het antwoord te vinden. De feesten van het kerkelijk jaar en verschillende heiligen waren het onderwerp. Al speurend kwamen de jongeren van alles te weten.

Na een intensief uur was de concentratie op. We zijn nog even naar de Schatkamer beneden gegaan. Daar zagen we o.a. een prachtige houder met zilveren arm waarin een relikwie van Franciscus Xaverius, in bruikleen van onze kerk! Maar buiten lokte de zon en vooral de jongens moesten even rennen. Deze dag had genoeg serieuze momenten gehad.

Nog een keer verstoppertje spelen dan maar. Op de terugweg door de stad hebben we even een ijsje gegeten.

"Schoolreisjesgevoel". Met de trein weer naar Amersfoort. Op de fiets terug naar huis.

Het was een gezellige dag!

Claartje Hoffmann

lid van de pastoraatsgroep