Overweging van 7 januari 2018 door Giny Wierenga

Overweging 7 januari 2018 in de SFX.

In de beide lezingen van vandaag speelt de ster een belangrijke rol.

In de verzen voorafgaand aan de eerste lezing staat dat het land Israël verdeeld is, door de weerbarstigheid van het dagelijkse bestuur. Toch gaat men niet bij de pakken neerzitten. De mensen houden moed. Ze vertrouwen op de profetie van Jesaja, die zegt: De eeuwige blijft trouw aan Israël; aan degenen die trouw zijn in het spreken en doen. En dan komt de prachtige tekst: sta op en schitter, je licht is gekomen,  over jou schijnt de luister van de Heer. En juist die tekst mogen we horen aan het begin van een heel nieuw jaar. Een bemoediging maar ook tegelijk een geweldige opdracht: sta op en schitter. Een uitdaging om in beweging te komen, en te schitteren. De eerste lezing gaf ons duidelijk adviezen hoe we dat kunnen doen: Open je ogen kijk om je heen…Dan zul je de roemrijke daden van de Heer zien. Er zit een geweldige belofte in die tekst.

In de tekst uit het Matheusevangelie, heeft de ster ook een duidelijke functie. Een ster die richting wijst. Een goddelijke richting. Een aanwijzing, die je niet zo maar ziet. Je moet er voor open staan.

In ons leven komen ook zulke aanwijzingen voor, maar heel vaak gaan we er aan voorbij, we pikken het niet op. We negeren ze, terwijl we achteraf moeten erkennen dat de tekens, de signalen, er wel zijn geweest. B.v. we zien iemand lopen met een verdrietig gezicht. Op dat moment heb je er geen zin in, of zogenaamd geen tijd, om er aandacht aan te besteden. Je loopt door. Een dag later hoor je dat een van haar kinderen is gestorven.

De drie wijzen, de drie koningen in dit verhaal staan er wel voor open. Toch dreigt hun onderneming verkeerd af te lopen. Dat gebeurt op het moment, dat ze zich laten leiden door het beeld dat ze hebben van een koningskind. Dat hoort namelijk thuis in een paleis, in de hoofdstad van het land. Dus daar op af.

En doordat ze hun eigen beelden volgen, verdwijnt het licht aan de hemel dat hun de goede richting wees. Hun vooroordeel verblindt hen en ze kunnen de ster niet meer zien. Kennen we dat zelf ook niet? Ik wel: als ik met iemand in gesprek ben en diegene vertelt een verhaal, waarvan ik stiekem denk: dat is onmogelijk, dan luister ik al niet meer en krijgt de ander geen kans om zijn of haar verhaal te vertellen. Door mijn oordeel sta ik niet meer open voor die ander. Wie dat ook mag zijn.

Tijdens het bezoek aan Herodes moeten de wijzen hebben aangevoeld dat er iets niet klopte: een koning moet toch weten waar een koningszoon geboren is?? Waarom vraagt hij het dan aan hen?

Daardoor gaan hun ogen en hun geest weer open. En als ze dan buiten komen is die ster er weer.. Ze volgen de ster en komen bij een heel eenvoudige plaats. Dan weten ze dat het goed is. Want hun hart is vervult van blijdschap.

Dat herken ik wel: Al fietsend door de wijk, dacht ik: zal ik even naar die Mevr. toe gaan, ze is al een tijdje ziek. Ik er heen. En, ze zei: wat ben ik blij dat je er bent, ik heb net zo’n rotdag vandaag. U herkent het vast wel. Als je je innerlijke ster, je innerlijke stem volgt, dat er dan vreugde volgt. Iets wat je eigenlijk niet verwacht?

Dan brengen de koningen hun geschenken: goud, wierook en mirre.. Dat zijn niet zo maar geschenken, nee ze staan ergens voor:

Goud is meer dan een kostbaar metaal. Goud is zuiver, en het heeft een symbolische betekenis. Wie een gouden hart heeft, is een goed mens.

Wierook, ook heel kostbaar. Niet alleen voor de geur.. Het is een reukoffer. Met de opstijgende rook, maken we contact met God. Dat zullen we straks opnieuw in de viering ervaren. Het is een eerbiedige overgave.

Mirre, voor ons minder bekend, maar vroeger in de oude tijden was het kostbaarder dan goud. Mirre staat voor reinheid en zuiverheid. Wie mirre geeft, geeft een zuiver hart.. 

De koningen verwonderen zich over dit kind, dat ze mochten vinden door het volgen van de ster. Ze vertrouwen de stem van hun hart.. Als ze terug gaan, zijn ze van binnen andere mensen geworden. We herkennen dat zelf ook wel! Soms voel je je na een speciale ontmoeting, een viering of gebeurtenuis een ander mens!

De koningen, ze staan open voor de droom, waarin ze gewaarschuwd worden niet naar Herodes terug te gaan. En nemen een andere weg, hun eigen weg.

 

Sta op en schitter: dat is je eigen stem horen en volgen. Dat lukt je niet als je je  leven zelf in de hand wilt houden. Het lukt pas als je met een open hart en hand in het leven staat. Als je oog hebt voor wat er rondom je en vooral wat er in jezelf gebeurt. Eigenlijk: vertrouw je eigen ster van verlangen en het unieke, het bijzondere van jou komt aan het licht. Dat kan alleen in relatie met anderen.

Om dat van binnen uit te kunnen, hebben we inspiratie nodig. Dat ervaren we hier in de zondagse vieringen, in ontmoetingen. Maar daarnaast zijn er andere bijeenkomsten die ons de weg naar binnen wijzen. Zo ook de komende woensdag als er weer een avond over de tien geboden is, met als thema: “Gij zult de naam van de Eeuwige, uw God, niet ijdel gebruiken. Hoe vaak doen we dat? Gods naam gebruiken? En waarom? Opnieuw een moment van bewustwording over onze innerlijke houding. Een kans om te groeien, om beeld van God te zijn. Om Gods beeld te laten schitteren.

 

Catharina Visser zegt in haar gedicht::

vat moed en schitter en richt

je op wat komen gaat

want je hart wordt witter

en de dag verwacht

je eigen, herboren gelaat.

Dat het zo mag zijn in het nieuwe jaar…Amen.

 

 

 

 

 

Geloofsgemeenschap St. Franciscus Xaverius - 't Zand 31, 3811 GB Amersfoort.
Bereikbaar iedere werkdag van 9.00-12.00 u. tel 033 4721705, of 
email.
Voor dringende pastorale zorg kunt u bellen naar: 06-57541222.