Laatstgehouden preek | Overweging bij Christus Koning, 22 november 2020 door Phil Jacobs

Overweging bij Christus Koning, 22 november 2020

Lezingen: Ezechiël 34, 11-12 3n 15-17, Mattheüs 25, 31-46

 

Twee weken geleden werd ik wakker op zondagmorgen. De radio stond aan en ik hoorde wat Joe Biden in die nacht in zijn aanvaardingstoespraak vertelde. Een gevoel van rust en van er mogen zijn, ervaarde ik. Het voelde weldadig na jaren van  harde woorden, machtsvertoon, van ongenuanceerdheid.

Het is vandaag Christus koning. In beide lezingen wordt vandaag gesproken over de Eeuwige die als een herder zorgt voor zijn schapen. Opmerkelijk om op deze zondag twee Bijbelgedeeltes te lezen waarin de herder centraal staat. De afbeelding van Christus koning als heerser met macht en  de lezingen met de herder als de geduldige, zorgzame. Hij ziet om naar zijn schapen zegt Ezechiël. Mattheüs spreekt over de herder, maar ook over de herder in jou, in mij. Jezus vraagt wanneer ik, wanneer jij die zorgzame, beschermende herder bent.  Wanneer is ieder van ons in de afgelopen week op zijn eigen manier opgekomen voor de mens die het minder heeft? Heb ik tijdens het lezen in de krant of het kijken naar het journaal me afgevraagd: is dit rechtvaardig wat ik nu lees, hoor of zie? Laat ik er maar eerlijk voor uitkomen. Ik neem het eerder in me op wat ik lees dan dat ik moeite doe om me die vraag te stellen? Ik laat het na me die vraag te stellen en stap over op het volgende bericht. Praten wij er met elkaar wel eens over wat een bericht ons doet? Hebben we het er bij het koffie drinken over wat het betekent dat er mensen rondlopen die weinig te eten hebben, geen nieuwe kleren kunnen kopen, veroordeeld worden of gediscrimineerd.

Het gaat in de lezingen van vandaag over aandacht voor elkaar hebben, omkijken naar de mensen die ik in mijn leven tegenkom. Wat is mijn bijdrage aan een samenleving waar discriminatie uitgebannen wordt, waarin ik opkom tegen rechtsongelijkheid?

Christus Koning is niet de feestdag van de machtige heerser. Christus koning biedt ons perspectief; Hij geeft ons een toekomstvisioen. In de tussenzang werd gezongen over wat het visioen van Jezus is: het houdt ons bloeiende weiden voor, waar de ziel op adem komt, waar geen plaats is voor doodgaan van angst, waar we elkaars voeten wassen, waar je drinken ingeschonken krijgt met de woorden: drink jij maar. Het toekomstvisioen van Jezus van Nazareth wakkert de hoop op een wereld aan waar geen mensen tussen de mazen van het net wegglippen, hoop op een samenleving waarin elk mens de moeite waard is om er te zijn met gelijkwaardigheid aan elkaar. Christus koning is een herder die met ons optrekt, die ons stimuleert de ogen, oren, handen en voeten te gebruiken bij het werken aan het toekomstvisioen. Zo is deze zondag een dag die ons oproept daadwerkelijk christen te zijn: geloven in het visioen van Christus en meewerken aan het realiseren van wat we geloven. Dit verwezenlijken van het visioen is geen gemakkelijk opgave. Op de weg naar die toekomst, de nieuwe wereld worden we teleurgesteld, we zullen falen en we lopen kneuzingen op. We zullen ook momenten kennen waarop we de moed verliezen. Maar werkend naar het visioen toe is er ook troost en bemoediging van de Eeuwige. We hoeven het niet alleen te doen. Dat is de belofte van het visioen. We mogen vertrouwen op Hem. Hij steunt ons het geloof te behouden in zijn Koninkrijk, het koninkrijk van God. Dat is zijn belofte. Hij bezielt ons met zijn Geest. Of zoals in een morgengebed staat: ‘Dat ik deze dag ontdekken mag wat Gij van mij verwacht en dat ik  het doe in uw kracht’. De Eeuwige als een herder die me op de schouder neemt als het vandaag niet zo lukt en ik vooral aan mezelf denk. Die koning die hoop geeft, kracht om het morgen opnieuw te proberen. In die de woorden van de geloofsbelijdenis, die we gehoord hebben: De Eeuwige is de bron van levenskracht en licht; woord van licht en bevrijding, geest van licht en volharding. God: liefde in ons en boven ons uit.

Dat we zo kunnen leven.

Phil Jacobs